Ἀπολυτίκιον, τῆς Πεντηκοστῆς Ἦχος πλ. δ' Εὐλογητὸς εἶ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ πανσόφους τοὺς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, καὶ δι' αὐτῶν τὴν οἰκουμένην σαγηνεύσας, φιλάνθρωπε, δόξα σοι.
ΙΕΡΟΣ ΕΝΟΡΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΙΟΥ, ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2015

22 Νο­εμ­βρί­ου 2015 - Κυ­ρια­κή κε΄ Ἐ­πι­στο­λῶν

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Ἀ­ριθ­μὸς 47
Κυ­ρια­κή κε΄ Ἐ­πι­στο­λῶν
22 Νο­εμ­βρί­ου 2015
(Ἐ­φεσ. δ΄ 1-7)

«Σπου­δά­ζον­τες τη­ρεῖ­ν τή­ν ἑ­νό­τη­τα τοῦ πνεύ­μα­τος ἐν τῷ συν­δέ­σμῳ τῆς εἰ­ρή­νης»

Νά ἐ­πι­με­λεῖ­σθε καί νά ἀ­γω­νί­ζε­σθε νά δι­α­τη­ρεῖ­τε τήν ἑ­νό­τη­τα, μέ τήν ὁ­ποί­α τό Ἅ­γιο Πνεῦ­μα σᾶς ἔ­χει συν­δέ­σει, ἔ­χον­τας ὡς σύν­δε­σμο τήν εἰ­ρή­νη, ἡ ὁ­ποί­α θά βα­σι­λεύ­ει μα­τα­ξύ σας καί θά σᾶς ἑ­νώ­νει σέ ἕ­να πνευ­μα­τι­κό σῶ­μα. Νά ἔ­χου­με ἑ­νό­τη­τα, ἀ­δελ­φοί μου, μᾶς συμ­βου­λεύ­ει ὁ Ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος, νά ζοῦ­με μο­νοι­α­σμέ­νοι σάν μί­α οἰ­κο­γέ­νεια πού ἔ­χει ἕ­να Πα­τέ­ρα, τό Θε­ό.

Πό­σο μα­κριά εἶ­ναι δυ­στυ­χῶς ὁ κό­σμος ἀ­π’ αὐ­τή τήν ἑ­νό­τη­τα! Στόν προ­η­γού­με­νο αἰ­ώ­να ἔ­γι­ναν δύ­ο παγ­κό­σμιοι πό­λε­μοι. Τά ἔ­θνη δι­αι­ρέ­θη­καν σέ δύ­ο με­γά­λες πα­ρα­τά­ξεις. Ἑ­κα­τομ­μύ­ρια νε­κροί καί τραυ­μα­τί­ες, ἑ­κα­τομ­μύ­ρια χῆ­ρες καί ὀρ­φα­νά, ἄ­στε­γοι καί πει­να­σμέ­νοι. Πό­λεις κα­τα­στρά­φη­καν. Τό­σο αἷ­μα καί δά­κρυ­α, πό­νος καί θλί­ψη! Ἔ­βα­λαν μυα­λό οἱ ἄν­θρω­ποι με­τά ἀ­π’ ὅ­λη αὐ­τή τήν κα­τα­στρο­φή; Ἱ­δρύ­θη­κε ἕ­νας παγ­κό­σμιος ὀρ­γα­νι­σμός, ὁ Ὀρ­γα­νι­σμός Ἡ­νω­μέ­νων Ἐ­θνῶν, μέ σκο­πό τά ἔ­θνη νά λύ­νουν τίς δι­α­φο­ρές τους εἰ­ρη­νι­κά, μέ δι­ά­λο­γο, μέ συ­ζή­τη­ση, μέ δί­και­η κρί­ση ὅ­λων τῶν ἐ­θνῶν. Δυ­στυ­χῶς ὁ Ο.Η.Ε. δέν κα­τά­φε­ρε νά στα­μα­τή­σει τούς πο­λέ­μους. Ἀ­πό τίς 26 Ἰ­ου­νί­ου 1945 πού ἱ­δρύ­θη­κε στό Σάν Φραν­τζί­σκο τῆς Ἀ­με­ρι­κῆς καί ἄρ­χι­σε νά λει­τουρ­γεῖ ἀ­πό τίς 24 Ὀ­κτω­βρί­ου 1945, πό­σες φω­τι­ές πο­λέ­μου ἄ­να­ψαν σέ ὅ­λο τόν κό­σμο μέ κίν­δυ­νο, σέ πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις, ἕ­ναν τρί­το παγ­κό­σμιο πό­λε­μο! Στήν πρώ­τη πα­ρά­γρα­φο τοῦ προ­οι­μί­ου τοῦ Κα­τα­στα­τι­κοῦ Χάρ­τη τοῦ Ὀρ­γα­νι­σμοῦ ἀ­να­φέ­ρε­ται: «Νά σώ­σου­με τίς ἐ­περ­χό­με­νες γε­νι­ές ἀ­πό τή μά­στι­γα τοῦ πο­λέ­μου, πού στό δι­ά­στη­μα μιᾶς γε­νιᾶς ἐ­πι­σώ­ρευ­σε ἄ­φα­τη θλί­ψη στήν ἀν­θρω­πό­τη­τα».

Δυ­στυ­χῶς ὁ Ο.Η.Ε. ποὺ ὑ­πο­σχέ­θη­κε νά κα­ταρ­γή­σει τόν πό­λε­μο καί νά φέ­ρει εἰ­ρή­νη στόν κό­σμο, δέν ἔ­χει στα­θε­ρά θε­μέ­λια. Καί σή­με­ρα ὑ­πάρ­χουν κρά­τη πού οἱ πο­λί­τες ἔ­χουν με­τα­ξύ τους μῖ­σος καί παίρ­νουν τά ὅ­πλα, σκο­τώ­νουν καί σκο­τώ­νον­ται καί δη­μι­ουρ­γοῦν δυ­στυ­χί­α, πό­νο, προ­σφυ­γιά, δά­κρυ­α, πολ­λά δει­νά. Ἔ­τσι ἦ­ταν καί ἡ Κοι­νω­νί­α τῶν Ἐ­θνῶν, πού ἱ­δρύ­θη­κε με­τά τόν Πρῶ­το Παγ­κό­σμιο Πό­λε­μο καί δι­α­λύ­θη­κε τίς πα­ρα­μο­νές τοῦ Δευ­τέ­ρου Παγ­κο­σμί­ου Πο­λέ­μου. Ἀ­πέ­τυ­χε τό σκο­πό της. Ἐ­πε­κρά­τη­σε τό δί­και­ο τοῦ ἰ­σχυ­ρο­τέ­ρου. Τό ἴ­διο συμ­βαί­νει καί σή­με­ρα. Τά μι­κρά κρά­τη ὑ­πο­φέ­ρουν καί ἀ­δι­κοῦν­ται, τά με­γά­λα καί ἰ­σχυ­ρά κρά­τη κά­νουν ὅ,τι θέ­λουν.

Ἀλ­λά ἑ­νό­τη­τα δέν ὑ­πάρ­χει οὔ­τε καί μέ­σα στό ἴ­διο κρά­τος. Οἱ ἄν­θρω­ποι πού ζοῦν μέ­σα σ’ ἕ­να κρά­τος, μι­λοῦν τήν ἴ­δια γλώσ­σα, ἔ­χουν τὴν ἴ­δια πί­στη, τά ἴ­δια ἤ­θη καί ἔ­θι­μα, τό ἴ­διο νό­μι­σμα, δυ­στυ­χῶς ἀλ­λη­λο­μι­σοῦν­ται. Τό σα­ρά­κι τῆς δι­χό­νοι­ας πού τό­ση θλί­ψη ἔ­χει φέ­ρει καί στήν πα­τρί­δα μας μέ τό­σους ἐμ­φυ­λί­ους πο­λέ­μους, κα­τα­στρέ­φει συ­νε­χῶς τίς κοι­νω­νί­ες.

Ἀλ­λά μή­πως ὑ­πάρ­χει αὐ­τή ἡ ἑ­νό­τη­τα μέ­σα στήν οἰ­κο­γέ­νεια; Τά γε­γο­νό­τα ἀ­πο­δει­κνύ­ουν ὅ­τι οἰ­κο­γέ­νει­ες πού ζοῦν εἰ­ρη­νι­κά, ἁρ­μο­νι­κά, χω­ρίς δι­αι­ρέ­σεις, εἶ­ναι σπά­νι­ες. Ὅ,τι θέ­λει κά­νει ὁ κα­θέ­νας, ὁ πα­τέ­ρας, ἡ μη­τέ­ρα, τά παι­διά, χω­ρίς νά συ­ζη­τοῦν πρῶ­τα τό κα­θε­τί.

Στά ἔ­θνη, στά κρά­τη, στήν οἰ­κο­γέ­νεια δέν ὑ­πάρ­χει ἑ­νό­τη­τα. Μή­πως ὑ­πάρ­χει στήν Ἐκ­κλη­σί­α; Θά ἔ­πρε­πε οἱ Χρι­στια­νοί, κλῆ­ρος καί λα­ός πού πι­στεύ­ουν στό Θε­άν­θρω­πο Λυ­τρω­τή μας νά εἴ­μα­στε ἑ­νω­μέ­νοι καί τί­πο­τα νά μή μᾶς δια­σπᾶ. «Πα­τέ­ρα, δῶ­σε ὅ­λοι ὅ­σοι πι­στεύ­ουν σ’ ἐ­μέ­να νά εἶ­ναι ἑ­νω­μέ­νοι» ζή­τη­σε ὁ Χρι­στός μας ἀ­πό τό Θε­ό Πα­τέ­ρα τή νύ­χτα τοῦ Μυ­στι­κοῦ Δεί­πνου. Στά πρῶ­τα χρό­νια ἡ Ἐκ­κλη­σί­α ἦ­ταν ἑ­νω­μέ­νη. Οἱ χρι­στια­νοί λει­τουρ­γοῦ­σαν σάν νά εἶ­χαν μί­α καρ­διά κι ἕ­να σῶ­μα. Κι οἱ εἰ­δω­λο­λά­τρες βλέ­πον­τας αὐ­τή τήν ἀ­γά­πη, τήν ἑ­νό­τη­τα, τήν εἰ­ρή­νη με­τα­ξύ τῶν Χρι­στια­νῶν, πί­στευ­αν στό Χρι­στό.

Δυ­στυ­χῶς, ἡ ἑ­νό­τη­τα αὐ­τή δέν κρά­τη­σε. Ἕ­να με­γά­λο μέ­ρος τῆς χρι­στι­α­νο­σύ­νης ἀ­πο­μα­κρύν­θη­κε καί ἀ­πε­τέ­λε­σε τόν πα­πι­σμό. Κι ὁ πα­πι­σμός δι­α­σπά­σθη­κε καί δη­μι­ουρ­γή­θη­κε ὁ προ­τε­σταν­τι­σμός, πού εἶ­ναι χω­ρι­σμέ­νος σέ 2.000 ὁ­μο­λο­γί­ες καί δόγ­μα­τα. Ἀλ­λά καί στήν Ἐκ­κλη­σί­α τῆς Ἑλ­λά­δος δέν ἔ­χου­με ἑ­νό­τη­τα. Ἕ­να μέ­ρος τῶν Χρι­στια­νῶν, μέ ἀ­φορ­μή τό ἡ­με­ρο­λό­γιο, ἔ­φυ­γε καί ἔ­κα­νε δι­κή του πα­ρά­τα­ξη, αὐ­τή τῶν πα­λαι­ο­η­με­ρο­λο­γι­τῶν. Ἀλ­λά κι αὐ­τοί δέν ἔ­μει­ναν ἑ­νω­μέ­νοι. Δι­α­σπά­σθη­καν σέ δι­ά­φο­ρα κομ­μά­τια.

Βλέ­πον­τας πό­σο δύ­σκο­λο πρᾶγ­μα εἶ­ναι ἡ ἑ­νό­τη­τα τῶν ἀν­θρώ­πων, ὁ Ἀ­πό­στο­λος Παῦ­λος συ­νι­στᾶ στούς Χρι­στια­νούς νά μεί­νουν ἑ­νω­μέ­νοι. Νά για­τί ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μας σέ κά­θε Θεί­α Λει­τουρ­γί­α πα­ρα­κα­λεῖ τό Θε­ό νά δι­α­λύ­ει κά­θε φι­λο­νι­κί­α καί δι­χό­νοι­α με­τα­ξύ τῶν πι­στῶν καί οἱ Χρι­στια­νοί νά δί­νουν τό πα­ρά­δειγ­μα τῆς ἑ­νό­τη­τας.

Ὁ σα­τα­νᾶς, ἀ­δελ­φοί μου, δια­ιρεῖ τόν κό­σμο, ὁ Χρι­στός τόν ἑ­νώ­νει. Ἄς πα­ρα­κα­λοῦ­με τόν Κύ­ριό μας νά δί­νει ἑ­νό­τη­τα καί ὁ­μό­νοι­α στά σπί­τια μας, στίς πό­λεις καί στήν πα­τρί­δα μας, στά γει­το­νι­κά κρά­τη καί σ’ ὅ­λο τόν κό­σμο. Ἀ­μήν

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου

Δεν υπάρχουν σχόλια: