Ἀπολυτίκιον, τῆς Πεντηκοστῆς Ἦχος πλ. δ' Εὐλογητὸς εἶ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ πανσόφους τοὺς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, καὶ δι' αὐτῶν τὴν οἰκουμένην σαγηνεύσας, φιλάνθρωπε, δόξα σοι.
ΙΕΡΟΣ ΕΝΟΡΙΑΚΟΣ ΝΑΟΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΙΟΥ, ΨΑΡΩΝ ΚΑΙ ΟΙΝΟΥΣΣΩΝ

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

21 Δεκεμβρίου 2014 - Κυριακὴ πρὸ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως

ΤΟ ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
Ἀ­ριθ­μὸς 51
Κυ­ρια­κὴ πρὸ τῆς Χρι­στοῦ Γεν­νή­σε­ως
21 Δε­κεμ­βρί­ου 2014
Ματ­θαί­ου α΄ 1 – 25

Λί­γες μό­λις ὧ­ρες πρὶν ἀ­πὸ τὴ με­γά­λη ἑ­ορ­τὴ τῆς Χρι­στι­α­νο­σύ­νης, ἀ­γα­πη­τοί μου ἀ­δελ­φοί, καὶ ὁ κό­σμος ἀ­να­μέ­νει νὰ ἀν­τλή­σει ἀ­πὸ αὐ­τὴν μη­νύ­μα­τα ἐλ­πί­δας καὶ ζω­ῆς. Τὰ ἀ­δι­έ­ξο­δα ποὺ βι­ώ­νει τό­σο ἐ­φι­αλ­τι­κὰ στρέ­φουν τὴν προ­σο­χὴ στὴ Γέν­νη­ση τοῦ Θε­αν­θρώ­που ὡς τὸ κα­τ’ ἐ­ξο­χὴν γε­γο­νὸς ποὺ τὸν ἀ­νε­βά­ζει ἀ­πὸ τὰ ἔ­σχα­τα ση­μεῖ­α κα­τά­πτω­σης στὰ ὁ­ποῖ­α ἔ­χει βρε­θεῖ σή­με­ρα. Χρι­στού­γεν­να! Μιὰ μο­να­δι­κὴ εὐ­και­ρί­α νὰ ἀ­να­βα­πτί­σου­με τὴν ὕ­παρ­ξή μας στὸ μυ­στή­ριο τοῦ Θε­οῦ, μέ­σα ἀ­πὸ τὸ ὁ­ποῖ­ο ἀ­πο­κα­λύ­πτε­ται καὶ φω­τί­ζε­ται τὸ μυ­στή­ριο τοῦ ἀν­θρώ­που.

Τὸ πλη­σί­α­σμα στὴν ἑ­ορ­τὴ τῶν Χρι­στου­γέν­νων προ­ϋ­πο­θέ­τει ἀλ­λα­γὴ στά­σης, ἀλ­λα­γὴ νοῦ, ξε­ρί­ζω­μα τοῦ ἐ­γω­ι­σμοῦ καὶ κυ­ρί­ως ἄ­νοιγ­μα τῆς προ­ο­πτι­κῆς γιὰ νέ­α θέ­α­ση τῶν πραγ­μά­των στὴν ἄ­πει­ρη προ­ο­πτι­κή τοῦ Θε­οῦ.

Πρέ­πει νὰ ἀν­τι­λη­φθοῦ­με ἐ­πι­τέ­λους ὅ­τι αὐ­τὸ ποὺ συν­τε­λέ­στη­κε στὴ Βη­θλε­ὲμ δὲν εἶ­ναι μί­α ρο­μαν­τι­κὴ ἱ­στο­ρί­α συμ­βο­λι­κοῦ πε­ρι­ε­χο­μέ­νου, γιὰ νὰ τρέ­φει στὴν ἐ­πι­φά­νεια τῶν πραγ­μά­των ἁ­πλῶς τὴν φαν­τα­σί­α μας, ἀλ­λὰ ἕ­να πραγ­μα­τι­κὸ γε­γο­νός, τὸ κα­τ’ ἐ­ξο­χὴν γε­γο­νὸς μέ­σα στὴν ἱ­στο­ρί­α τοῦ ἀν­θρώ­που. Μέ­σα στὸ σπή­λαι­ο τῆς Βη­θλε­ὲμ ἀ­πο­κα­λύ­πτε­ται τὸ με­γά­λο μυ­στή­ριο τοῦ Σαρ­κω­μέ­νου Θε­οῦ, ὡς τὸ μυ­στή­ριο τῆς ἀ­γά­πης, τῆς ἐ­λευ­θε­ρί­ας, τῆς ἀ­να­καί­νι­σης. Ἀ­πο­κα­λύ­πτε­ται ὅ­τι ὁ Θε­ὸς εἶ­ναι μα­ζί μας. «Ἰ­δού, ἡ Παρ­θέ­νος θὰ γεν­νή­σει υἱ­ὸ καὶ θὰ τὸν ὀ­νο­μά­σουν Ἐμ­μα­νου­ήλ, ποὺ ση­μαί­νει, ὁ Θε­ὸς εἶ­ναι μα­ζί μας».

Ἡ με­γά­λη ἑ­ορ­τὴ τῶν Χρι­στου­γέν­νων, ἡ ὁ­ποί­α, σύμ­φω­να μὲ τὸν ἅ­γιο Γρη­γό­ριο τὸν Θε­ο­λό­γο, ἀ­πο­τε­λεῖ «σει­σμὸν γῆς», βρί­σκε­ται στὸ κέν­τρο τῆς Θεί­ας Οἰ­κο­νο­μί­ας. Εἶ­ναι ὁ ἄ­ξο­νας, ἡ πε­ρι­στρο­φὴ τοῦ ὁ­ποί­ου ἐ­πα­να­συν­δέ­ει τὴν ὕ­παρ­ξη τοῦ ἀν­θρώ­που μὲ τὸν Θε­ό. Γι’ αὐ­τὸ καὶ ὁ Μέ­γας Βα­σί­λει­ος, ἀ­να­φε­ρό­με­νος στὰ Χρι­στού­γεν­να, θὰ δι­α­κη­ρύ­ξει ὅ­τι πα­νη­γυ­ρί­ζον­ται σὰν «τὰ σω­τή­ρια τοῦ κό­σμου, ἡ γε­νέ­θλια ἡ­μέ­ρα τῆς ἀν­θρω­πό­τη­τας, ἡ κοι­νὴ ἑ­ορ­τὴ πά­σης τῆς κτί­σε­ως». Ὁ «ἐ­πι­δη­μή­σας Λό­γος τοῦ Θε­οῦ ἐ­κέ­νω­σεν ἑ­αυ­τόν, ἵ­να τῷ κε­νώ­μα­τι αὐ­τοῦ πλη­ρω­θεῖ ὁ κό­σμος». Ὁ Θε­ὸς γί­νε­ται ἄν­θρω­πος, «ἄν­θρω­πος ἐν πλη­γῇ», «ἐν δού­λου μορ­φὴ» καὶ εἶ­ναι συ­νά­μα τέ­λει­ος καὶ ἀ­λη­θι­νὸς Θε­ός, γιὰ νὰ κα­τα­στή­σει τὸν ἄν­θρω­πο πλή­ρη καὶ τέ­λει­ο υἱ­ὸ τοῦ Θε­οῦ καὶ Θε­ὸ κα­τὰ χά­ρη.

Ἡ με­γά­λη ἑ­ορ­τὴ τῶν Χρι­στου­γέν­νων, ἡ μη­τρό­πο­λη ὅ­λων τῶν ἑ­ορ­τῶν, κα­τὰ τὸν ἱ­ε­ρὸ Χρυ­σό­στο­μο, λει­τουρ­γεῖ καὶ ὡς μί­α με­γά­λη πρό­κλη­ση γιὰ τὸν ἄν­θρω­πο. Νὰ ἐ­πα­να­συν­δέ­σει τὴν ὕ­παρ­ξή του μὲ τὸν Θε­ὸ καὶ ὅ­λη ἡ ζω­ή του νὰ δι­α­πο­τί­ζε­ται ἀ­πὸ τὴν ἀ­γά­πη Του. Αὐ­τὸ προ­ϋ­πο­θέ­τει τὸ τα­πει­νὸ φρό­νη­μα καὶ τὴν «κέ­νω­ση» τοῦ ἑ­αυ­τοῦ μας. Βλέ­που­με ὅ­μως ὅ­τι στὶς μέ­ρες μας πολ­λοὶ ἀ­γω­νί­ζον­ται γιὰ τὴν αὐ­το­νο­μί­α καὶ τὴν ἐ­λευ­θε­ρί­α ἔ­ξω ἀ­πὸ τὴν προ­ο­πτι­κή τῆς πα­ρου­σί­ας τοῦ Θε­αν­θρώ­που Χρι­στοῦ. Ὁ ἄν­θρω­πος ὅ­μως χω­ρὶς τὸν Χρι­στὸ ἀρ­νεῖ­ται οὐ­σι­α­στι­κὰ τὸν ἴ­διο τὸν ἑ­αυ­τό του καὶ ἐ­ρη­μώ­νει τὴν ὕ­παρ­ξή του ἀ­πὸ τὴν αὐ­θεν­τι­κὴ ἀν­θρω­πό­τη­τά του, ἀ­φή­νει με­τέ­ω­ρο τὸν ἑ­αυ­τό του καὶ ὑ­πο­δου­λώ­νε­ται στὴν ἁ­μαρ­τί­α, τὴ φθο­ρὰ καὶ τὸν θά­να­το.

Ἀ­γα­πη­τοὶ μου ἀ­δελ­φοί, σὲ λί­γες μό­νο ἡ­μέ­ρες ποὺ θὰ γι­ορ­τά­σου­με τὸ με­γά­λο γε­γο­νὸς τῆς Γέν­νη­σης τοῦ Σω­τῆ­ρα καὶ Θε­αν­θρώ­που Χρι­στοῦ ἂς ἀ­παγ­κι­στρω­θοῦ­με ἀ­πὸ τὸν κλοι­ὸ τῆς φι­λαυ­τί­ας μας, ἂς ἀ­να­κα­λύ­ψου­με μέ­σα στὸ σκο­τά­δι τοῦ ἑ­αυ­τοῦ μας τὸ πρό­σω­πο τοῦ συ­ναν­θρώ­που μας καὶ ἂς τὸ ψη­λα­φή­σου­με μὲ συμ­πά­θεια. Τό­τε μό­νο μπο­ρεῖ νὰ ἀ­νοί­ξει χῶ­ρος καὶ στὴ δι­κή μας ὕ­παρ­ξη γιὰ νὰ γεν­νη­θεῖ καὶ ἐ­κεῖ τὸ βρέ­φος τῆς θεί­ας Φάτ­νης. Γιὰ νὰ μπο­ροῦ­με κι ἐ­μεῖς νὰ ψάλ­λου­με: «Χρι­στὸς γεν­νᾶ­ται δο­ξά­σα­τε, Χρι­στὸν ἐξ οὐ­ρα­νῶν ἀ­παν­τή­σα­τε, Χρι­στὸς ἐ­πὶ γῆς ὑ­ψώ­θη­τε…». Ἀ­μήν.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χίου

Δεν υπάρχουν σχόλια: